Diterjemah Oleh : Amir Barzagli
Ikut truk itu.
Saya akan ke sana.
Roger. Dia cedera. Tembak dia. Tembak truk.
Hancurkan truk dan dia. Cepat tembak dia.
Roger.
Lekas turunkan hujan bom.
Ada lelaki lain yang pergi ke arah kanan.
Bagus. Tembak. Langgar dia.
Duduk.
Saya cakap duduk. Duduk.
Awak. Tunduk. Sekarang.
Angkat tangan awak.
Letakkan tangan di belakang kepala. Belakang kepala awak!
Duduk.
Berlutut.
Duduk diam-diam di sebelah sana.
Angkat tangan. Angkat tangan.
Duduk.
Tak guna, ada kanak-kanak di dalam.
Itu bukan masalah kita.
Semua ini bukan masalah kita.
Angkat tangan.
Hei.
Apa khabar, nak?
Awak tak apa-apa?
Kali pertama saya mati ketika umur saya 27 tahun.
Saya masih ingat, semuanya berwarna putih.
Ketika perang, saya rasa saya hidup. Tapi sebenarnya saya dah mati.
- Berapa umur dia? - 27 tahun.
Nama dia Starks, Jack.
Lahir di Vermont. Tidak ada keluarga.
Hospital tentera laut yang menguruskan dia.
Oh Tuhan.
- Tentera ini masih hidup. Mata dia berkedip. - Sudah ditanda.
- Urus yang lain. - Tidak, tidak, tengok ini.
Tak guna. Kod biru. Kod biru. Kita memerlukan doktor.
Panggil doktor sekarang juga.
Sarjan Starks sangat bertuah.
Sedikit lagi ke arah kanan, dia akan mati.
Dia mengidap penyakit hilang ingatan, tekanan psikologi yang teruk.
Kami tak jumpa keluarga dia...
...di Amerika, sarjan.
- Saya pasti awak ada kawan. - Saya nak kertas kerja pada tengahari ini.
- Bawa dia ke penerbangan yang seterusnya. - Ya, tuan.
Dia mencadangkan Bintang Perunggu untuk awak, sarjan.
- Ada bantuan untuk awak, sarjan. - Sudah tentu ada.
Sudah tentu ada.
Awak semua tak apa-apa?
- Kereta kami tak boleh hidup. - Itu mak awak?
- Ya. - Apa nama mak awak?
Jean.
Hei, Jean.
Awak boleh dengar saya?
Awak boleh bangun?
Saya nak awak cuba bangun.
- Oh Tuhan. - Mak awak ada ambil sesuatu ke?
- Apa nama awak? - Jackie.
Gembira berkenalan dengan awak, Jackie.
Kenapa awak melakukan ini.
Balut di leher awak...
...dan cuba buat mak awak terus sedar, saya nak cuba perbaiki kereta awak.
- Okay? - Okay.
Oh Tuhan.
Tidak, oh, tidak...
Nak pergi mana tu dengan keadaan salji begini?
- Tak pergi mana-mana pun. - Tak pergi mana-mana?
Apa ini?
Itu rantai anjing. Cuba tengok, ada nama serta tarikh lahir dia.
- Untuk apa? - Jika saya tersesat...
- ...atau bila saya tak ingat diri saya. - Saya nak boleh?
- Ya, awak boleh ambil. - Terima kasih.
Boleh awak tolong hidupkan enjin?
Cuba hidupkan.
Cuba hidupkan lagi, okay?
Lagi.
Berjaya.
Lepaskan tangan awak....
Jangan sentuh anak saya. Jangan sentuh anak saya.
- Mak, dia yang baiki kereta kita. - Jackie, masuk ke dalam kereta sekarang.
- Mak, dia yang baiki kereta kita. - Mak cakap masuk ke dalam kereta!
- Apa khabar? - Khabar baik, kawan.
- Nak pergi mana? - Ke Kanada.
- Saya boleh hantar awak ke sempadan. - Bagus.
- Masuklah. - Sejuknya.
- Hei, kawan. - Hei, terima kasih.
Letak di belakag. Hei, takda masalah.
Oh Tuhan, sejuknya.
- Mesti sejuk kan di luar, bro. - Ya.
Lebih sejuk dari ahli sihir salji tua yang pakai bra warna kuning itu.
- Awak boleh pandu kereta? - Boleh.
Bagus, kita boleh tukar-tukar nanti.
Awak pernah masuk penjara?
- Tak pernah. - Saya nak beritahu awak, kawan...
...lebih teruk daripada di medan perang.
Mungkin lebih teruk dari mana-mana tempat.
Saya tak pasti.
Awak bergurau?
Kenapa dia suruh awak ke tepi?
Rekreasi.
Hanya Jackie dan Jean yang awak boleh ingat dengan jelas hari ini?
Ya.
Awak sedar tak yang awak tidak ada nama belakang, tempat tinggal...
...dan tidak ada rekod kehadiran fizikal kawan-kawan awak?
Saya risau saya tak boleh terima jawapan awak, En. Starks.
Ya.
Pegawai Harrison ditembak tiga kali.
Dia dah lama mati ketika kami jumpa mayat dia.
Jack Starks boleh menghalang kejadian itu.
Ini akan menjelaskan rancangan dia tentang budak perempuan itu dan mak dia.
- Menolak. - Saya pernah dengar 'Sindrom Perang Teluk'.
Perang cuma propaganda CNN. Separuh dari kejadian operasi Ribut Gurun...
...tak boleh diberitahu dalam ulasan berita satu jam.
Tak boleh cerita semuanya. Jadi takda maknanya semua itu.
- Ketika itu mesti ada orang lain. - Perang itu buruk.
- Mereka takkan menyiarkan keburukan di TV. - Klien saya fikir dia pernah mati.
- Banyak yang saya tak ingat... - Dia tak tahu apa yang berlaku.
Tapi ada orang lain di sana.
Saya rasa itulah yang berlaku.
Jika Starks yang bunuh pegawai itu...
...dia tak boleh dipersalahkan sebab otak dia dah rosak.
Kami sebagai hakim, memutuskan tertuduh tidak bersalah dengan alasan tidak waras.
Jack Starks, dengan ini saya memutuskan akan menempatkan awak...
...di Intitusi Khas untuk orang tidak waras...
...di mana doktor dan kaunselor boleh merawat penyakit awak.
Jom, kawan.
Jalan.
Apa yang awak buat?
Angkat dia.
Tolonglah percaya...
Awak nak buat apa? Ini bukan tempat saya.
- Saya tidak gila. - Kami pun tak anggap awak gila.
Tapi kami tak boleh nak buat apa-apa sekarang ini.
Tolong. Tolong.
Keluarkan saya dari sini.
- Berapa dos yang awak beri? - 50 cc.
- Dah tiga jam? - Ya, tuan.
Okay, bawa dia keluar.
Jack, awak boleh dengar saya tak?
Jack, kediplah mata jika awak dengar suara saya.
- Dia masih sedar lagi. - Awak nak saya masukkan dia ke dalam lagi?
Tak perlu, bawa dia keluar.
Bawa dia ke atas dan periksa organ penting setiap jam.
Awak yang bunuh polis itu, kan?
- Awak tahu mana? - Di TV, tahu?
Membantu menenangkan fikiran yang aktif.
Saya Rudy Mackenzie. Selamat datang.
Dengar, saya...
- Saya rasa macam tak nak bercakap. - Awak tahu, sangat memalukan.
Saya tak percaya pada bahasa yang baik.
Awak tahu, cakap perlahan-lahan, kurangkan bercakap, chit-chat. Takda faedah.
Permainan. Saya rasa kita kena bermain..
Ini mahkamah kita. Saya bersedia nak baling bola.
Baiklah.
Kenapa awak datang ke sini?
- Saya cuba nak bunuh isteri saya. - Sepatutnya awak di penjara, kan?
Ya, saya dah cuba, 30 kali. Saya tak pernah rancang pun, tahu tak?
Tiba-tiba terdetik nak buat begitu.
Dia cuba nak rawat saya, akhirnya...
...saya masuk ke sini.
- 30 kali mungkin dah buat awak nampak gila. - Ya, atau cuma...bodoh.
Sebab jika dah 20 kali tak berjaya, biasanya orang akan mencari cara lain...
- ...yang mungkin lebih efektif. - Selamat pagi, tuan-tuan. Apa khabar?
Bagi saya itu soalan yang susah, Dr. Lorenson...
...sebab dunia di sekeliling awak sempit, dan Empat Penunggang Kuda di hari Kiamat...
...telah melawat saya tadi, dan mereka tak bawa bunga...
...mereka cuma membuat keadaan semakin sukar.
Bagaimana dengan awak, En. Starks?
- Saya tak apa-apa. - Jadi awak okay?
Beritahu saya, doktor.
Awak rasa ada sesuatu yang tak kena ke dengan saya?
Awak nampak kurus.
Mungkin saya terlalu banyak bekerja di dalam mimpi.
Sudah habis cakap?
Hei, tidak mengapa.
En. Starks, gembira dapat tengok awak bekerjasama kali ini.
Kami cuma nak tolong awak, Jack. Kami cuma nak buat yang terbaik untuk awak.
Pegang dia, saya nak ambil ubat penenang.
- Pegang dia di lantai. - Tidak.
Tak perlu. Bangunkan dia.
Nurse, ambil jaket.
Satu-satunya yang hilang adalah hati nurani awak.
Tunggu, Dr. Becker, berapa lama dia di dalam?
Ikat saja dia sekarang.
Tolong. Tolong.
Lepaskan saya.
- Awak okay? - Saya okay.
- Dengar, saya benci nak ganggu awak. - Kalau begitu jangan ganggu saya.
Bagaimana dengan Starks?
Adakah kita kena...?
Adakah kita akan tolong dia jika kita boleh?
- Ya. - Kita nak biarkan dia macam itu?
Rawatan yang saya beri pada dia itu sebenarnya untuk menyesuaikan...
...atau mengulang semula, sifat kekerasannya. Membuang kebencian dalam diri dia.
Peralatan ini cuma sekadar pembantu untuk merawat.
Kesan sampingan tidak ada lagi semenjak di bawah pemantaun saya.
Tapi bagaimana awak nak memantau kesan sampingan bila dia ada di dalam sana?
Saya menganggap masa yang dia habiskan di sana sebahagian dari rawatan.
Awak tak boleh menghancurkan sesuatu yang memang sudah hancur.
Saya tak sepatutnya berada di sini.
Saya tak boleh bernafas.
Saya tak boleh...
Saya tak boleh bernafas.
Mungkin awak tak ingat, ini malam Krismas.
Awak takkan jumpa mana-mana teksi di sini.
Terima kasih.
Awak nak pergi mana?
Tak tahu lagi.
Saya nak tanya awak lagi.
Sekarang ini, nampak macam awak tidak ada pilihan lain.
Awak nak saya tolong hantar?
Ya, baiklah.
Baiklah, silakan masuk.
Nak saya hantar ke mana?
Saya tak tahu.
- Kenapa awak tak tahu? - Saya pun tak tahu.
Okay.
Ada tak rumah penginapan yang boleh saya hubungi?
Ya, terima kasih banyak. Selamat hari Krismas.
Bagus.
Tadi itu yang terakhir.
Apa yang boleh saya buat untuk awak?
Takda apa-apa.
Saya akan...
- Dengar, terima kasih sebab dah hantar saya sejauh ini. - Awak nak pergi mana?
Awak boleh beku di luar. Awak tak pakai baju sejuk.
- Saya boleh uruskan yang itu. - Tak, awak tak boleh.
Awak akan mati kesejukan. Dan saya akan rasa bersalah.
Sekarang ni pun saya dah mula rasa bersalah.
Awak nak minum?
Tak nak. Terima kasih.
Tak guna.
Hei.
Awak okay?
Ya, saya tak apa-apa.
Awak tahu tak?
Ini malam Kristal, dan...
Saya ada katil, jadi awak boleh tidur di situ.
Saya nak mandi dulu.
Masaklah sendiri kalau awak lapar.
Takda benda yang boleh dicuri, tapi jangan cuba nak mencuri sesuatu.
Saya takkan curi apa-apa.
- Nama saya Jack. - Tidak.
Jangan sembang pasal nama, sebab...
...saya tak nak jumpa awak.
Saya cuma nak tolong awak, tapi saya tak nak kenal awak, betul.
Okay.
Apa itu?
Yang terbaik yang boleh saya buat dari peti ais.
Terima kasih.
Takda masalah.
- Awak nak minum? - Ya, nak.
Sedap juga rasanya.
Peti ais awak bertingkat-tingkat.
Makanan takda la banyak sangat, tapi...
- Ada batu di dalam. - Batu apa?
Ada batu di dalam. Tertulis "PETAL"
Awak menyelongkar.
Itu nama panggilan mak saya.
Ini...
Jadi awak pelayan. Maksud saya...
Saya tak tahu apa yang saya cuba maksudkan.
Okay.
Saya benci Krismas.
Hei.
Hei, bangun. Jackie.
- Tak nak. - Siapa orang ini?
- Apa? - Siapa orang yang di dalam gambar ini?
Saya dan mak saya.
- Apa maksud awak, mak awak dan...? - Tidak, tunggu kejap.
- Sekarang mana mak awak? - Dah mati.
- Apa maksud awak dia dah mati? - Maksud saya, dia dah mati. Mati.
Dia mati terbakar sebab rokok yang dia hisap dulu, okay?
Tidak, tidak, tidak....
Dengar. saya minta maaf. Dengar.
Saya tak tahu bagaimana...
- Hari ni berapa hari bulan? - Apa?
Saya tahu dengar macam gila.
Sekarang ini tahun berapa?
2007.
Apa? Apa?
Sebenarnya awak ni siapa?
Saya Jack Starks.
Keluar dari rumah saya.
- Awak nak apa? Nak selongkar semua tempat? - Tidak.
Oh Tuhan. Awak takda hak untuk menggeledah rumah saya.
Pandang saya.
Saya tahu bagi awak ini tak masuk akal, sebab saya juga rasa tak masuk akal.
Oh Tuhan. Jika awak tak keluar sekarang juga, saya akan telefon polis.
Jangan, tolong. Tunggu. Saya takkan cederakan awak. saya cuma nak cakap dengan awak.
Mak awak hampir pengsan di tepi jalan ketika saya berjumpa dengan awak.
Dia mabuk. Jean, nama dia Jean.
- Cukup! - Dengar, saya beri awak rantai anjing ini.
Tidak, tidak, bukan awak yang beri.
Jack Starks yang beri, dan dia dah mati.
Apa?
Apa maksud awak dia dah mati?
Dia dah mati.
Mayat dia ditemui ketika Tahun Baru 1993. Di Alpine Grove.
Dia dah mati.
- Tak mungkin. - Itulah kenyataannya.
Dengar, dengar. Saya tak peduli siapa awak...
...tapi awak bukan Jack Starks.
Jadi siapa pun awak, saya dah tolong awak... Saya dah tolong awak dan awak sungguh...
Awak dah buat saya rasa menyesal. jadi boleh tak awak pergi sekarang?
Pergi? Okay?
Awak dah tak ingat saya ke?
- Oh Tuhan. - Pandang saya.
Saya akan pergi, okay, saya akan pergi. Tapi pandang saya, saya tak tipu awak.
Saya jumpa dengan awak. Jumpa dengan mak awak, takda sesiapa ketika itu.
Saya tak tipu awak pasal sepasang rantai anjing ini.
Letak di situ, lepas tu keluar.
Awak tak ingat saya ke?
- Awak dah tak ingat? Saya... - Keluar!
Saya...
Okay?
Tolonglah.
Tolonglah keluar.
Saya akan pecahkan kepala awak!
Jackie.
Oh Tuhan.
Saya tak percaya awak biarkan dia semalaman.
Saya dah suruh awak...
Saya cuma nak tahu berapa tahap peduli diri awak. Buka.
Dia dah mati ke?
Tak. Cepat bawa dia ke atas. Dia dehidrasi.
Ketika saya pergi sana, dia dah diberi IV.
Saya dah tanya awak ketika saya pergi ke pejabat awak...
Saya anggap awak dah bawa dia keluar.
Awak doktor. Saya tak perlu nak ajar awak apa-apa lagi.
Jack?
Tom.
Tom, boleh kita bercakap sebentar?
- Apa yang awak dah buat pada Jack Starks? - Apa maksud awak?
- Dia tidak sedar. - Dia sedang dipulihkan dari Loxadol dan Ativan.
Loxadol? Dia tak memerlukan neuroleptik.
Awak tahu mana? Cukup ke dengan sekali tengok saja?
Dia tak memerlukan antipsikotik. Awak semua tak payah beri pada dia.
Dia memukul saya. Jadi saya fikir dia memerlukan sedikit ketenangan.
Awak pasti dia tak buat provokasi?
Awak pasti awak nak tuduh saya macam itu?
Saya tak buat tuduhan. Dia tu cedera.
Sebab tu dia meronta-ronta.
Dengar. Dia tak boleh jadi macam Ted Casey.
Saya tak tahu apa yang awak cuba buat, tapi dia bukan haiwan makmal.
Awak tak boleh memprogram semula dia, tak kisahlah nak guna ubat jenis apa pun...
Awak takkan berputus asa, kan? Sebab awak gagal pada Ted Casey...
...tak bermaksud kami juga sama macam awak.
Sudahlah, saya minta diri dulu. Ini Krismas, kan?
Apa khabar? Maaf, saya terlewat.
- Hai, Babak. - Gelombangnya bagus.
- Hei, Jamile. - Hei.
Okay. Bagus. Tadi itu truk. Sekarang tunjuk mana satu bola.
Bagus.
Nak pegang? Rasa selesa kot. Kuat.
Awak akan tinggal dengan saya lebih lama lagi, kan?
Kita akan pergi ke sana.
Boleh saya minta air?
Saya nak minum air.
Nah.
Ubat apa yang awak beri pada saya?
Cuma ubat penenang biasa.
Awak ada cakap sesuatu?
Saya cakap, itu ubat penenang.
Awak tidur nyenyak?
- Saya tak tidur, kan? - Dah banyak hari awak tidur.
Hari ini 26 Desember, Jack. Apa yang awak rasa?
- 26 Desember? - Ya.
- 1992? - Ya.
Ada matahari. Awak ada di bumi.
Dan saya rasa awak lebih tahu, Jack.
Siapa sebenarnya awak? Mak saya dah mati. 2007.
Jack Starks dah mati.
Keluar dari sini. Keluar!
- Awak yang masukkan saya di sana. - Di mana?
Awak yang masukkan saya ke laci itu. Kemudian...
...awak mengikat saya dengan jaket.
Kami terpaksa buat sempadan untuk awak, jika awak asyik meracau.
- Itu bukan sempadan. - Memang itu pun peralatan yang kami guna.
Bertenang.
Jangan bersikap seolah-olah saya tak tahu apa yang berlaku.
Awak mengalami delusional sebagai sebahagian dari keadaan awak.
Tak, saya tahu keadaan sebenar. Saya tahu.
Awak dah masukkan saya ke dalam laci itu dan awak mengikat saya dengan jaket itu.
Itu bukan mimpi.
Saya tak tahu apa maksud awak, tapi saya tak...
Saya kena cakap...
...itu rawatan yang paling sesuai untuk pesakit macam awak.
Beberapa tahun yang lalu saya pernah ada seorang pesakit. Nama dia Ted Casey.
Ted meliwat budak perempuan umur 7 tahun.
Peguam dia suruh saya memeriksa dia, selepas dia meliwat budak itu...
...dia memanjat pokok di hutan, di mana tempat dia bunuh budak itu...
...lalu mengonggong macam anjing.
Ted tidak di masukkan ke dalam penjara, sebab kami yakin dia tak waras.
Jadi dia di masukkan ke sini. Lepas tu satu hari seorang budak perempuan datang dengan mak dia...
...dan saya nampak Ted curi-curi pandang budak itu.
Memang awak kena curi pandang pun, jika awak faham maksud saya.
Lepas tu saya tanya pada Ted...
...dia ingat lagi ke apa yang budak perempuan tu pakai ketika dia bunuh dulu.
"Oh ya.", dia cakap. "Saya masih ingat."
"Saya masih ingat dengan baik."
Itu kata-kata terakhir dia.
Kenapa dengan muka awak?
Saya terleka sedikit. Takkan berlaku lagi.
Saya akan mendoakan awak, Jack.
Mungkin Tuhan akan menjemput ketika rawatan dah selesai.
Awak tahu dia ada di mana?
Jack.
Apa yang awak buat, Jack?
Awak nak buat apa pada saya?
Saya cuma nak suruh awak masuk ke dalam semula.
- Bagaimana kalau saya tak nak? - Saya perlu tahu kenapa awak tak nak.
Sebab saya tak gila.
Awak mengalami penyakit delusional. Tak bermaksud awak gila.
Maksudnya awak cuma keliru.
Awak tidak dimasukkan ke dalam penjara sebab keadaan awak itu.
- Kesalahan awak boleh dimaafkan. - Saya tak bunuh polis itu, saya cuma tak ingat.
Fikiran awak tak boleh nak membezakan antara fantasi awak...
...dengan kejadian sebenar...
Apa yang saya tahu adalah diri saya tidak tenteram, bukan fikiran saya.
Jack.
Jika boleh, saya nak tanya sesuatu.
Sejak bila orang-orang macam awak di sini nak tanya sesuatu?
- Okay. Rokok? - Itu ke yang awak nak tanya?
Bukan.
Saya nak...
Saya nak tanya bagaimana perkembangan rawatan awak dengan Dr. Becker?
Baik. Baik.
Saya harap awak beritahu saya perkara yang sebenar.
Kenapa? Kenapa, apa yang awak nak buat? Apa yang awak nak buat?
Saya cuba nak halang dia.
- Saya tak nak dia berhenti. - Jadi rawatan dia membantu awak?
Mereka membuat saya rasa seperti orang yang berbeza.
Awak nak ikut tak?
Kita akan membeku di luar sini.
Jika mereka tahu awak melarikan diri, keadaan boleh jadi lebih parah.
Awak tahu kan apa yang mereka boleh buat pada kita di bilik bawah tanah?
Buat apa?
- Awak faham maksud saya. - Saya tak tahu.
Awak tahu. Jaket itu.
- Jaket yang mana? - Laci itu.
Dah, berhenti main-main. Awak faham maksud saya.
Saya tahu mereka akan bawa awak ke bawah. Saya tahu mereka pakaikan awak jaket itu.
Kemudian...
Perjalanan, awak tahu. Rasa macam percutian.
Saya hampir mati.
Kematian tu dah rasa macam biasa.
Saya akan mati empat hari lagi.
Itu yang saya tahu. Mereka akan cari mayat saya empat hari lagi.
Korang sembang pasal apa?
Kami sedang bercakap tentang kemampuan pergi ke hadapan...
...untuk pergi ke masa depan.
Maksud saya, itu kan yang kita sedang cakap?
Ya, betul tu.
Jika awak nak cari sesuatu di dalam sana, awak perlu bertenang.
Semakin kurang ketakutan awak, semakin pendek perjalanan awak.
Ya, tapi cuma yang muncul adalah kejadian yang sebelum...
Ya, tapi kejadian itu ada di masa lepas.
Fokus pada apa yang awak nak dapat sekarang.
- Saya nak masuk ke sana lagi. - Mungkin tak boleh.
- Kenapa? - Lorenson ada pesakit lain untuk dimasukkan ke situ.
Mereka dah mula curiga dengan saya ketika mereka tidak menempatkan saya lagi di sana.
Wanita.
Apa yang perlu saya buat?
Awak boleh mencederakan muka Becker lagi.
Mungkin dia boleh bunuh awak...
...tapi sama macam saya, awak cakap itu tidak sengaja...
Oh, kawan.
Teruskan, En. Mackenzie.
Okay.
Organisasi Perdagangan Persekutuan membuat pendekatan pada saya.
Pendekatan macam mana tu, En. Mackenzie?
Ini agak gila, tapi...
...mereka menyuruh saya untuk mengetuai...
...Organisasi untuk diorganisasi.
- Organisasi untuk diorganisasi? - Ya, pernah dengar tak?
Tak pernah, En. Mackenzie.
Memanglah tak pernah sebab memang tidak ada organisasi macam itu, bodoh.
Kategori ini tidak betul.
Dah jelas itu memang betul.
Mereka menyuruh saya untuk mengetuai mereka.
Jika awak pernah dengar cakap mereka, mereka tak perlu nak rahsia benda ini, kan?
Apa pendapat korang?
Jadi...
- ...saya tahu mereka memang wujud. - Awak tahu mana?
Ketika saya bekerja di Gulf, Organisasi itu...
...merekrut Pengorganisasi.
- Betul ke, En. Starks? - Betul.
Sebab jika tak betul, itu tak boleh membantu En. Mackenzie.
Itulah kenyataanya. Bonafid dan klasifikasi.
Saya tahu. Saya tahu.
Awak tahu, rupa-rupanya ada lagi orang yang cerdik.
Mereka merekrut yang terbaik, Mackenzie.
- Bertenang, En. Starks. - Bertenang, bertenang.
Asyik suruh kami bertenang jer.
Bertenang. Bertenang. Korang asyik suruh saya bertenang.
Bagaimana kami nak tenang? Tengoklah tempat ini.
Sedar sikit, okay? Korang diberi arahan oleh orang atas.
Jangan biarkan diri korang diperintah. Organisasi akan bertahan lama.
Semoga organisasi panjang umur untuk mengorganisasi.
- Silakan duduk, En. Starks. - Tidak, tidak, korang kena dengar...
Semoga organisasi panjang umur untuk mengorganisasi.
Sertailah organisasi ini. Organisasi memerlukan anda.
- Berjuang untuk kebaikan. - Awak dengar cakap dia.
- Awak tak dengar cakap saya? - Duduk.
Awak kena dengar cakap dia.
- Semoga organisasi panjang umur. - Duduk.
Sertailah organisasi ini.
Awak kena dengar cakap dia.
Oh, Starks...
...awak memang degil.
Hanya ada satu cara untuk menyembuhkan dia.
Semakin kurang ketakutan awak, semakin pendek perjalanan awak.
Bertenang.
Kejahatan orang gila.
Tuan, awak kena keluar dari kereta...
- ...dengan mengangkat tangan. - Ada masalah ke, pegawai?
Masalahnya adalah awak berjalan perlahan sangat. Keluar dengan mengangkat tangan.
Boleh saya buka pintu?
Hei, tentera, awak dah sedar?
Rasanya tak lagi.
Ya.
Tidak mengapa. Awak okay.
Hei, Jack, ambil bola itu.
Tunjukkan pada mama, sayang.
Boleh tunggu sebentar?
Awak memang berani, datang begitu saja.
Awak tak kisah?
Okay, begini.
Jack Starks mati sebab kecederaan di kepala dia, 1 Januari 1993.
Kenapa? Maksud saya, kenapa saya mati?
Tak boleh cakap.
Maknanya awak percaya pada saya?
Saya tak tahu apa yang saya percaya.
- Apa lagi yang awak tahu? - Banyak yang saya tahu.
Ada seorang doktor. Nama dia Becker.
Dia melakukan sesuatu macam mengubah suai pesakit-pesakit dia...
...yang sudah dilarang sejak tahun 70-an.
Ada doktor yang lain, nama dia Dr. Lorenson.
Dia merawat seorang budak. Namanya Babak.
- Saya tak kenal. - Saya tak tahu...
...tapi semua ini adalah skandal yang besar.
Becker mengaku dia telah mencipta satu alam persekitaran untuk pesakit dia.
Alam yang mengarut.
Itu bukan sebarang alam persekitaran.
Dengar, saya kena siasat kenapa saya mati.
Ya, Alpine Grove masih ada.
Kita boleh tahu di sana, mungkin ada yang tahu kejadian sebenar.
Baiklah.
Terima kasih sebab tolong saya.
Saya mesti dah gila, kan?
Maaf, saya tak boleh cerita lebih banyak tentang kematian pakcik awak.
Laporan pemeriksaan hospital...
- "Trauma Gila" tak beritahu saya apa apa. - Maaf, cuma itu yang ditulis.
Maksud saya, mana pergi doktor dia? Mana Dr. Becker atau Dr. Lorenson...?
Dr. Lorenson masih di hospital ini. Dia ada di sini ketika pakcik awak masuk ke sini.
Saya pasti dia boleh tolong awak.
- Bagaimana dengan Becker dan Hopkins? - Dr. Hopkins dah mati.
Saya tak kenal Dr. Becker.
Mungkin awak ada tulis di mana alamat Dr. Becker?
Ada sebab ke kenapa nak alamat dia?
Sebab dia keluarga saya yang saya ingat.
Kenapa dia selalu tersenyum?
Hai. Beth Lorenson.
- Apa khabar? - Gembira berjumpa dengan awak.
- Hai, Beth Lorenson. - Jackie Price.
Duduklah.
Maaf. Awak nampak serupa dengan dia.
Awak kenal dia?
Pakcik awak adalah pesakit yang paling saya ingat.
- Kenapa? - Pada akhirnya...
...dia dah banyak ubah fikiran saya tentang banyak perkara.
- Dia tolong menangani kes saya. - Biar betul? Kes apa?
- Saya sedang menguruskan seorang budak lelaki. - Babak Yazdi?
- Ya. - Siapa dia?
Anak kawan saya. Macam mana awak kenal dia?
Kami sempat tengok dia ketika kami sedang mencari maklumat tentang pakcik dia.
Dia tolong apa?
Memang rumit, tapi akhirnya dia beritahu saya...
- ...saya boleh menjiwai dia. - Bagaimana?
Susah nak cakap.
Dah lama ia berlaku.
Saya nak tanya. Awak tahu tak kenapa pakcik saya mati?
Ya, saya rasa dia mati sebab...
...mengalami trauma kepala.
Tapi sebab apa? Kenapa dia boleh mengalami itu?
Saya tak tahu.
Awak tak tahu?
Mungkin Dr. Becker tahu sebabnya?
Ya, Dr. Becker mesti lebih tahu.
Saya tak percaya kata-kata dia. - Saya pun sama.
Lekaslah. Tinggal satu perkara lagi.
Jack, apa ini?
Inilah bilik dia.
Jaket dia digantung di sini.
Sebenarnya, sekarang saya ada di laci ini.
Awak tahu tak? Mungkin ini bukan idea yang bagus.
Awak semua tak boleh masuk.
Kami baru nak pergi.
Saya kenal awak ke?
Saya tak tahu, awak?
Saya pun tak tahu, mungkin awak kenal pakcik saya, Jack Starks?
Tak guna, betul juga.
- Muka awak serupa dengan dia. - Ya, saya tahu.
- Awak mesti roh jelmaan dia. - Mungkin juga.
- Awak ingat dia? - oh, ya, ingat.
Dia lelaki yang hebat.
Awak tak tahu kan bagaimana dia mati?
Saya tak tahu. Saya cuma jumpa mayat dia.
Itu saja yang awak ingat, Damon?
Macam mana awak boleh tahu nama saya?
- Saya tahu semua tentang awak, Damon. - Oh, ya?
Ya.
- Saya tahu awak tak guna. - Saya tak suka cara awak memandang...
- Betul, kan? - Saya tak faham awak cakap apa.
- Awak tembak kepala dia, kan. - Saya tak pernah sentuh dia, sumpah.
Ada apa ni?
- Jumpa lagi, kawan. - Ini kawasan larangan.
Damon. Damon. Damon, mereka sudah pergi.
Masa untuk merawat awak.
Mungkin saya boleh cari di mana Becker.
Berapa lama lagi masa yang kita ada?
Saya tak tahu.
Saya rasa kita takda banyak masa. Lekas.
Ya...
...kalau begitu jumpa saya esok.
Awak tak boleh...
...dan saya akan uruskan sendiri.
Oh, ya?
Awak nak minum tak?
Masa saya dah habis.
Saya tak peduli. Awak kena kembali.
Saya tak suruh awak, tapi sekarang...
...awak kena kembali cepat.
Bukan macam itu. Saya tak boleh nak kawal.
Kalau begitu...
...cuba kawal.
Kembalilah kepada saya, Jack.
Saya tak boleh nak tolong awak kecuali awak yang akan tolong diri sendiri.
- Ini saja peluang yang saya ada. - Peluang apa?
Awak tak faham.
Kalau begitu, cuba terangkan.
Saya telah...
Saya telah melihat masa yang bukan sekarang ini.
Dan saya tak boleh nak lihat kalau saya di sini.
Masa macam apa?
Tahun 2007.
Apa yang awak buat pada tahun tersebut?
- Kalau tak silap saya, tahun 1992. - Okay.
Beritahu saya tentang tahun 2007.
- Tidak ada beza. - Masa depan tidak berubah?
Bukan.
Bukan bagi orang seperti saya.
- Awak mengalami perjalanan masa? Macam itu? - Dengar.
- Bukan semua orang di sini gila. - Macam apa?
Macam Mackenzie, mungkin?
Dia ada cerita kat awak tak yang dia nak bunuh isteri dia?
Mackenzie mengurung diri sendiri dalam rumah dia selama dua bulan...
...dan dia kelaparan sebelum kami membawa dia ke sini.
Dan semua itu cuma disebabkan isteri dia pergi dengan lelaki lain.
Saya tak peduli. Dengar, masa saya tak banyak. Saya kena keluar dari sini.
Ini semua aspek dari khayalan awak.
Oh, ya?
Bagaimana dengan Babak? Aspek apa pula?
Bagaimana awak kenal dia?
Awak yang beritahu saya.
Saya nampak awak.
Awak fikir saya tahu tentang dia, jadi awak cerita pada saya.
Macam mana awak kenal dia, Jack?
Sebab awak yang beritahu saya. Awak yang beritahu saya.
Saya tahu apa yang ada dalam diri awak...
Awak kena percaya semua kata-kata saya.
Awak kena percaya.
Saya tak tahu macam mana awak kenal Babak...
...tapi perkara ini juga sebahagian dari khayalan awak.
Bukan.
Hei.
Saya bawa rokok untuk awak.
Lorenson cakap isteri awak...
...pergi dengan lelaki lain, sampai awak merasa kehilangan.
Perlu ke saya ucap terima kasih?
Mungkin?
Saya tak nak tengok itu. Awak tahu tak?
Saya ada di sini sebab...
...mereka cakap saya mengalami situasi kebingungan.
Soalan saya adalah...
Bagaimana seseorang itu tidak bingung jika melihat kehidupan macam ini?
Maksud saya, siapa yang tak pernah ada masalah?
Jamile? Awak ada cerita pada sesiapa tak yang saya pernah merawat Babak?
- Sudah tentu tak pernah. - Ada sesiapa yang tanya tentang Babak?
Tak. Saya rasa takda.
Hei. Awak apa khabar?
Dah sedia nak pergi kerja?
Okay.
Jackie.
Hei.
- Okay, awak dah buat saya takut. - Awak takut rupanya.
- Oh, Tuhan. Awak nak ini? - Saya nak ini.
- Hei. - Hei.
Oh Tuhan, saya kena pergi.
- Oh, saya dah tahu tentang budak itu. - Ya?
Babak? Lorenson guna terapi kejutan elektrik...
...untuk mengawal penyakit sawan dia.
Malah dia sendiri pun tak tahu yang dia mengalami penyakit apa.
Benda itulah yang awak kena beritahu dia.
Saya rasa rumah Becker ada di kawasan sini. Saya ada tanda di peta.
- Saya pasti. - Awak pasti?
Ya. Saya dah telefon nombor semalam untuk memastikan.
Baiklah, mari pergi.
Hai.
Awak nak jumpa Dr. Becker?
Itu dia.
Bagaimana? Tuhan masih ingat kan?
Betul kan?
- Boleh saya tolong awak? - Entahlah. Awak boleh ke tolong saya?
- Saya kenal awak ke? - Awak mesti kenal saya.
- Awak anak dia? - Bukan.
Bukan anak dia.
Kenapa ni doktor?
Awak nampak macam tengok hantu.
Tapi bagaimana awak boleh...?
- Dia dah mati setahun yang lalu di hospital. - Awak yang bunuh dia, kan?
Bukan saya yang bunuh dia. Rawatan itu yang buat dia membunuh diri dia sendiri.
Saya tak bunuh diri. Saya mati sebab ditembak di kepala.
Bagaimana boleh berlaku?
Yang saya ingat adalah kami meletakkan awak di sana...
...dia...awak datang dan sebut nama mereka pada saya.
Nama siapa?
Orang-orang yang saya cuba tolong.
Apa nama mereka?
Nathan Piechowski...
...Jackson MacGregor...
...Ted Casey.
Bukan saya yang minta mereka datang.
- Awak orang jahat yang dihantar kepada saya. - Kami cuma pesakit.
Kami cuma pesakit.
Awak orang jahat...
Sekejap. Jadi awak cakap saya sebut nama-nama itu pada awak?
Siapa yang suruh awak cakap pasal itu pada saya?
Awak yang cakap.
Saya ada di dalam laci sekarang ini.
Saya tak faham.
Awak di hantui oleh diri awak sendiri, orang tua.
- Bukan saya yang bawa awak ke Alpine Grove. - Tidak.
Awak pam saya dengan ubat...
...dan awak kurung saya dalam laci mayat.
Itu semua untuk tolong awak.
Serta nak awak nak cakap apa yang awak buat itu betul?
Kita semua dah mati, Jack.
Kenapa?
- Saya kena duduk. - Semuanya okay ke?
- Saya kena duduk. - Jack, kenapa? Jack?
Dia membawa saya keluar dari sana.
- Dia cakap itu masa terakhir. - Apa?
- Jackie, dia cakap itu masa terakhir. Lekas. - Oh, Tuhan.
- Di mana alamat awak? - Apa?
Ketika awak masih kecil, ketika kita berjumpa...
...dimana alamat awak?
Jalan Waldemere 2140.
2140... 2140...
- Jackie. - Jack. Jack, bertahan.
Ini masa terakhir.
Jack.
Saya nampak awak.
Saya tahu apa yang awak buat pada pesakit-pesakit awak.
Bertahun-tahun ke depan, saya nampak awak.
Awak nak beritahu saya tentang Piechowski...
...Jackson MacGregor...
...dan Ted Casey. Awak yang beritahu saya.
Semua lelaki itu tinggal dengan awak.
Kami semua, tinggal dengan awak.
Kami menghantui awak.
Kami semua.
Kami menghantui awak.
Boleh saya minta kertas?
Kertas dan pen. Saya nak tulis sesuatu.
Dengar, pesakit awak, Babak...
...menderita penyakit sawan.
Sebab itu dia susah nak cakap.
Siapa yang beritahu awak?
Awak cuma cakap apa yang awak dah tahu. Tapi awak tak tahu apa yang berlaku.
Dia tidak lembap, dia cuma terkena penyakit sawan.
Elektro...
Terapi Elektrokonvulisasi.
Awak rawat dia dengan itu.
Dengan cara itu awak reset dia.
Mana ada orang guna alat itu pada kanak-kanak.
Saya tak tahu dia terkena penyakit sawan. Mesti boleh kesan jika dia kena penyakit itu.
Itu tahap kekal penyakit sawan.
Tidak, tidak.
Babak adalah anak kawan saya. Tak mungkin saya mengambil risiko itu.
Awak akan mengambil risiko itu.
Boleh awak tolong pegang?
Saya nak beri dia ubat bius.
Okay.
Saya cuma akan buat sekali saja.
Persediannya banyak sikit.
- Awak nak tunggu di sini? - Ya.
Okay. Bagus. Coba awak pegang di sini.
Bagus.
Saya cuma nak tekan butang ini.
Saya akan pilih yang paling rendah.
Okay, ini yang paling rendah.
Okay.
Sekarang.
Okay. Kita dah selesai.
Dah selesai.
Tidak mengapa. Dia tak apa-apa.
Okay. Okay.
Babak?
Babak...
...awak apa khabar?
Boleh awak cakap 'hai', Babak?
Hai, Babak.
Awak tak apa-apa.
Apa yang boleh saya buat?
Saya kena serahkan benda ini pada seseorang.
Ini kawasan keselamatan. Saya tak boleh melakukannya.
Awak kena tolong saya.
- Awak nak berapa lama? - Cuma beberapa jam.
Malam ini saya akan mati.
Sudah ditentukan.
Perlu ke saya ikut awak?
Tak perlu.
Hei.
Saya ingat awak.
Awak pun saya ingat.
- Masuklah, sejuk di luar tu. - Ya.
Tuhan. Apa khabar, Jackie?
- Baik. - Ya? Mak awak apa khabar?
Khabar baik.
Boleh saya bercakap dengan mak awak?
Hei, mak. Mak?
- Hai, Jean. - Hei.
Saya kenal awak ke?
Mak, ini lelaki yang baiki kereta kita.
Lelaki yang mak suruh pergi.
Okay.
Awak memerlukan sesuatu?
Ianya sesuatu yang awak perlukan.
Jackie, pergi main salji.
- Kenapa? - Pergi sajalah.
Okay.
Saya tak tahu bagaimana nak menjelaskannya.
Saya tahu sekarang ini tak masuk akal...
...tapi...
Dengar. Saya cuma nak beri surat ini.
Dan ini...
Ini sangat penting. Awak kena percaya pada tulisan itu, sebab...
Sebab awak boleh malu jika awak tak percaya, okay?
Okay, nanti saya baca.
Itu saja?
Ya, itu saja.
Hei.
Petal...
...cantik nama tu.
Panggil saja dia macam itu.
Saya rasa dia suka panggilan itu.
Hei.
Hei, tunggu.
Awak tak apa-apa, kan, Jackie?
- Okay. - Okay.
Jack? Jack?
Awak okay?
Awak jangan pergi kemana-mana.
Pakaikan saya jaket itu.
Apa maksud awak?
Awak kena pakaikan saya jaket itu. Cuma cara itu saya boleh ke sana.
Jack? Jack.
Saya nak awak tolong saya bawa awak masuk.
Okay.
Sedia?
- Baiklah, dah sedia? - Dah.
- Rupa-rupanya memang sebab ini. - Justin!
Pakaikan saya jaket itu.
- Kenapa ni? - Dia terjatuh terhantuk salji.
- Cepat bangunkan dia. Periksa kepala dia. - Jaket itu.
Awak cakap apa ni?
Dia suruh kita pakaikan dia jaket itu.
Saya tahu prosedur itu, tapi kita tak boleh buat ini pada dia.
Buat yang macam Becker buat.
Umur saya 27 tahun ketika kali pertama saya mati.
Saya masih ingat, semuanya berwarna putih.
Ketika perang, saya rasa saya hidup. Tapi sebenarnya saya dah mati.
Kadang-kadang saya terfikir kita hidup melalui perkara...
...yang kita cuma mampu cerita bagaimana ia berlaku.
Bukan sebab orang lain, tapi sebab saya sendiri.
Kadang-kadang kita hidup untuk kalahkan keganjilan.
Saya tak gila...
...walaupun mereka cakap saya gila.
Saya hidup di dunia yang sama macam orang lain.
Saya cuma nampak lebih banyak daripada apa yang awak lihat.
Mereka akan jumpa mayat saya eesok.
Kalau awak tak percaya, awak boleh tengok esok.
Saya boleh melihat kehidupan selepas kematian saya...
...dan saya cakap begini sebab cuma ini satu-satunya cara...
...untuk saya tolong awak dan anak awak untuk hidup yang lebih baik.
Jean...
...awak akan melalui satu hari yang awak tertidur sambil menghisap rokok...
...dan mati terbakar.
Anak awak akan hidup dalam keadaan yang sangat menyedihkan.
Dia sangat rindu pada awak.
Kadang-kadang hidup akan bermula ketika awak tahu tentang kematian.
Dan semua boleh berakhir, walaupun awak tak nak.
Yang paling penting dalam hidup adalah percaya...
...selagi awak masih hidup, tidak ada istilah terlambat.
Saya janji, Jean, macam mana buruknya sesuatu perkara...
...mereka lebih baik terjaga daripada tertidur.
Ketika awak dah mati, cuma satu benda yang awak nak ia berlaku.
Awak nak hidup semula.
Mak, Ayah, masa untuk bangun ke?
Dia tak jumpa kita di sini. Lekas, masuk ke dapur.
Oh, nak.
- Hei, awak okay? - Saya tak apa-apa.
Awak cedera di sini.
Ya, ya.
Saya terjatuh, tapi tak apa-apa.
Saya nak pergi hospital. Awak nak tumpang?
Ya, saya bertuah.
Okay. Masuklah.
Baiklah, terima kasih.
Maaf, sekejap.
Hei.
Bestnya. Semoga bergembira, okay?
Ya. Ya. Dengar, mak, sekarang bukan masa untuk berbual.
Saya nak pergi ke pejabat. Ya, nanti saya telefon mak lagi.
Baiklah. Selamat tahun baru.
- Maaf pasal itu. - Tidak mengapa.
Takda masalah di sana.
Apa khabar?
Rasa lebih baik.
Berapa lama masa kita?
Diterjemah Oleh : Amir Barzagli Malaysia Subbers Crew